Das Werkstattsystem
TR
Demo web sitesini görüntüleyin
Oto servis saatlik ücret hesaplama

Saatlik işçilik ücretini hesaplayın

Saatlik işçilik ücreti, tüm hesabın asıldığı sayıdır: bir çalışma saatinin kazandırıp kazandırmadığına o karar verir. Kendi rakamlarınızı girin — hesap anında, tarayıcınızda yapılır ve hiçbir veri gönderilmez.

Üretken saatler

%

Yıllık giderler

TRY
%
TRY

Kâr ve risk

%

Sonuç

Türkiye

Saatlik ücret, KDV hariç

Yılda üretken saat
Maliyeti karşılayan ücret
Kâr ve risk payı

Rakamlarınızı girin.

Bu ücreti saatlik ücret olarak kullan

Ücreti servis ayarlarınıza taşır. Werkstattsystem orada kaydedilen süreyi doğrudan fatura kalemine çevirir.

Hesap nasıl yapılıyor

Hesaplayıcı, bir işletme analizinin izlediği aynı üç adımı izler.

  1. Üretken saatler. Yılın iş günlerinden resmî tatiller, izin ve rapor düşülür; kalan mesaidir. Bunun da yalnızca bir kısmı faturalanabilir — hazırlık, satın alma, temizlik, eğitim ve bekleme iştir ama iş değeri değildir. Bu oran verimlilik oranıdır ve bağımsız servislerde genellikle yüzde 70 ile 85 arasındadır.
  2. Giderler. Personel gideri, brüt ücret artı işveren payı ve ikramiyelerdir — burada tek bir yüzde olarak yer alır. Bunun üstüne, bir lift dolu olsun olmasın oluşan işletme genel giderleri gelir.
  3. Pay. Maliyeti karşılayan ücret işletmeyi sıfırda tutar. Kâr ve risk bunun üstüne binmelidir, yoksa hiçbir yıl bir sonrakinin yatırımını finanse etmez.

Örnek hesap: küçük bir servisin saatlik ücreti

Yukarıdaki hesaplayıcının başladığı servisi ele alalım: 3 üretken çalışan ve önceden seçili ülkenin (Türkiye) başlangıç değerleri. Bu değerler yayımlanmış ülke verilerinden gelir; bir çıkış noktasıdır, bir kural değil. Aşağıdaki üç adım, hesaplayıcının izlediği yolun aynısıdır, sayılar tek tek yazılmış hâliyle.

  1. Üretken saatler. Yılda 261 iş gününden 15 resmî tatil, 14 izin günü ve 8 rapor günü düşer: 224 gün mesai kalır. Günde 9,0 saatle çarpılınca çalışan başına 2.016,0 saat mesai eder. Bunun yalnızca üretken payı, yani yüzde 74 kadarı faturalanabilir; serviste 3 üretken çalışan var — geriye yılda 4.475,5 faturalanabilir saat kalır.
  2. Maliyetler. Ayda ₺45.000 brüt, yılda ₺540.000 eder; yüzde 22,75 işveren yüküyle bir çalışan ₺662.850, 3 çalışan birlikte ₺1.988.550 tutar. Üzerine ₺950.000 genel gider gelir — toplam ₺2.938.550. 4.475,5 üretken saate bölününce saat başına ₺656,58 çıkar: maliyeti karşılayan ücret.
  3. Kâr payı. Maliyeti karşılamak, yılı sıfırla kapatmak demektir. Kâr ve risk için yüzde 12, ₺2.938.550 maliyeti ₺3.291.176 yıllık hedefine çevirir; aynı 4.475,5 saate bölününce saat başına ₺735,37 (KDV hariç) eder. KDV faturada eklenir, hesaba girmez.

En hassas yer üretken paydır, çünkü paydada durur. Aynı servisi yüzde 74 yerine yüzde 84 ile hesaplayın: maliyeti karşılayan ücret ₺656,58 seviyesinden ₺578,42 seviyesine düşer — tek kuruş masraf eksilmedi, yalnızca bir varsayım iyimserleşti. Ocak'ta makul görünüp Aralık'ta sonuçta eksik çıkan ücretler böyle doğar.

Ücret çoğunlukla nerede yanlış çıkar

Neredeyse hiçbir zaman formülde değil. Üç nokta, düşük çıkan ücretlerin büyük çoğunluğunu üretir:

  • Verimlilik oranı fazla yüksek tutulur. Yüzde 95 ile hesap yapan, hiç mola vermeyen ve hiç parça beklemeyen bir usta ile hesap yapıyor demektir. Fazladan her puan ücreti düşürür ve yıl içinde zarara döner.
  • Genel giderler eksiktir. Kira ve elektrik herkesin aklına gelir. Takım aşınması, diagnostik abonelikleri, eğitim, iş kazası sigortası, atık bertarafı, yazılım lisansları ve liftin amortismanı nadiren hepsi birden gelir.
  • Kâr payı tümüyle eksiktir. Maliyeti karşılayan ücret bir fiyat değil, alt sınırdır.

Ücreti yalnızca hesaplamak değil, anlamak

Yukarıdaki hesaplayıcı bir sayı verir. O sayının sağlam olup olmadığına girdiğiniz değerler karar verir — ve hepsi bir kestirme formülde değil, kendi kayıtlarınızdadır. Aşağıdaki bölümler bunları sırayla ele alıyor: üretken saatler nereden gelir, bir çalışan gerçekte ne kadara mal olur, genel giderlere neler girer, maliyeti karşılamak neden henüz bir fiyat değildir — ve sonuç sizi şaşırttığında onunla ne yaparsınız.

Üretken saatler: mesaiden faturalanabilir saate

Hesap, ödediğiniz saatlerden değil, fatura edebildiğiniz saatlerden başlar. Takvim yılından önce hafta sonları ve resmî tatiller, sonra izin, rapor ve eğitim günleri düşer. Geriye mesai kalır — ve o henüz faturalanabilir değildir.

Mesai ile fatura kalemi arasında, bir servis gününün ayrıca gerektirdiği her şey vardır: iş kabulü, parça siparişi ve teslim alma, araç yerleştirme, hazırlık ve toplama, kendi cebinizden yapılan düzeltmeler, onay bekleme. Bu oran verimlilik oranıdır ve tahmin etmenize gerek yok: geçen yıl faturalanan saatleri, üretken çalışanlarınızın ücreti ödenmiş mesai saatlerine bölün. Puantaj kaydınız iki sayıyı da bilir.

Sektör değeri değil, yuvarlak sayılarla bir örnek: izin ve rapordan sonra 1.600 mesai saati kalıyorsa ve bunun dörtte üçü faturalanabiliyorsa, 1.600 ile değil 1.200 saat ile hesaplarsınız. Fark ücrete tümüyle yansır, çünkü paydada durur.

Ücret ve yan maliyetler: bir usta saati gerçekte ne tutar

Brüt ücret, kalifiye bir çalışma saatinin maliyetinin küçük parçasıdır. Üzerine işverenin SGK payı, işsizlik sigortası payı, tehlike sınıfına göre belirlenen iş kazası ve meslek hastalığı primi ve gönüllü ya da toplu sözleşme gereği ödediğiniz her şey gelir: ikramiye, bireysel emeklilik katkısı, yol ve yemek yardımı, iş kıyafeti, prim ve zamlar.

Hesaplayıcıda bunların tamamı brüt ücrete uygulanan ek oranın içindedir. Önceden girili değer ülkeniz için bir başlangıç değeridir; kendi değerinizi bordro kayıtlarından alırsınız: bir yılın toplam işveren maliyetini aynı yılın brüt ücret toplamına bölün.

Ondalık hanesinden önemlisi, kimi saydığınızdır. Bu hesaba yalnızca üretken çalışanlar girer — saatleri yukarıda paydada duranlar. Servis danışmanlığı, büro, yedek parça bankosu ve sizin kendi idari zamanınız gerçek maliyettir ama faturalanabilir saat üretmez. Onlar genel giderlere aittir; aksi hâlde zamanı hiçbir zaman faturaya yansımayan kişileri de saymış olursunuz.

Genel giderler: kimse araç üzerinde çalışmazken de dönen her şey

Genel giderler, hiçbir lift dolu değilken de oluşan giderlerdir. Bunun en güvenilir kaynağı hafızanız değil, tam bir mali yılın dökümüdür — bir ayı on ikiyle çarpmak yerine yıllık toplamı alın.

  • Kira; mülk sizinse hesaplanmış bir kira karşılığı
  • Enerji, su, ısıtma, basınçlı hava
  • Liftlerin, makinelerin ve servis donanımının amortismanı ve periyodik kontrolü
  • El aletleri, özel takımlar, aşınma ve yenileme
  • Diagnostik cihazlar, yazılım lisansları, üretici portalları, veri tabanı abonelikleri
  • Sigortalar: işyeri sorumluluk, muhteviyat, elektronik cihaz, hukuki koruma
  • Atık yağ, lastik, filtre ve tehlikeli atıkların bertarafı
  • Eğitim, sertifikasyon, yüksek gerilim çalışmaları için yetkinlik
  • İdare, mali müşavir, banka masrafları, aidatlar, pazarlama
  • Üretken olmayan çalışanların ücretleri
  • Servis araçları, al-götür hizmeti, ikame araçlar

En sık iki hata yapılır: yılda yalnızca bir kez tahsil edildiği için kimsenin aklına gelmeyen kalemler — ve personel yan maliyetleri yukarıdaki ücret ek oranına zaten girdiği için iki kez sayılan kalemler. Listeyi ezberden kurmak yerine hesap planını bir kez baştan sona geçin.

Kâr: maliyeti karşılamak henüz bir fiyat değildir

Maliyeti karşılayan ücret, işletmenizin sıfıra çıktığı alt sınırdır — her şeyin planlandığı gibi gitmesi varsayımıyla. Tam olarak da hiçbir zaman öyle gitmez. Bu yüzden pay, bitmiş bir fiyatın üzerine konan bir ek değil, sapmanın bedelini ödeyen hesap parçasıdır.

Ondan şunlar çıkar: bir sonraki lift ve bir sonraki diagnostik cihaz, düzeltmeler ve iyi niyet uygulamaları, tahsil edilemeyen alacaklar, doluluğun zayıf olduğu aylar, bağlı sermayenin faizi, karşılıklar ve vergiler. İşletmeyi tek başınıza yürütüyorsanız kendi girişimci ücretiniz de buraya aittir — genel giderlerde zaten hesaba katmadıysanız. Tam olarak bir kez hesaba katılır.

Ve ilk kaybolan şey odur: her indirim, faturalanmayan her yarım saat ve her jest onarımı maliyetten değil, paydan düşer. Payı olmayan bir ücretin tamponu yoktur, deliği vardır — yalnızca yıl sonu sonucuna kadar görünmez.

Tek ücret nadiren yeter: mekanik, kaporta, diagnostik, lastik

Tüm işletme için tek bir ücret, her çalışma saatinin aynı maliyeti doğurduğunu varsayar. Doğurmaz — çalışma alanları farklı büyüklükte sermaye bağlar ve farklı yetkinlik ister.

  • Mekanik çoğunlukla temeldir ve bu hesaplayıcının önceden ayarlandığı yapıdır.
  • Kaporta ve boya şasi tezgâhını, kabini, emiş ve kurutmayı bağlar; üstüne çevre yükümlülükleri ve malzeme maliyeti gelir. Ekspertiz sistemleri ve sigortacılar bu ücretleri zaten ayrı sorar, boya malzemesini genelde bir kez daha ayrı.
  • Diagnostik cihaz, lisans, üretici erişimi ve ikisini birden kullanabilen kişiyi gerektirir — ve başka bir işle paralel yürütülmesi zordur.
  • Lastik tersten çalışır: daha düşük yetkinlik, sert sezon zirveleri, buna karşılık kendi bedeli olan ayrı bir hizmet olarak depolama.

Oraya giden yol, birkaç kez çalıştırılan aynı hesaplayıcıdır: her alan için kendi çalışanları, kendi üretken saatleri ve ona düşen genel gider payı ile. Dağıtım anahtarı olarak alan, cihaz değeri veya kişi sayısı işe yarar — önemli olan, genel giderleri eksiksiz dağıtmanız ve hiçbir kalemi iki kez saymamanızdır.

Piyasa bandı: ne zaman bilinçli olarak üstünde ya da altında durursunuz

Hesaplayıcının sonucunuzun yanına koyduğu bant bir yön göstergesidir, hedef değil. Ücretinizin karşılaştırmada nerede durduğunu söyler — nerede durması gerektiğini değil.

Aradaki farkı açıklayan bir şey sunuyorsanız bilinçli olarak üstünde durursunuz: bir markada veya teknikte uzmanlaşma, yüksek gerilim çalışmaları yetkinliği, klasik araçlar, kısa randevu süreleri, al-götür hizmeti, ikame araç, uzatılmış garanti. Gerekçe o zaman dışarıya da yansımalıdır — görüşmede, web sitesinde, faturada.

Altında ise yalnızca bilinçli ve süreli durursunuz: işe başlarken, müşteri portföyü kurarken, bilinen bir boşluğu doldururken. Kendi maliyeti karşılayan ücretinizin altında sürekli çalışmak bir fiyat stratejisi değil, zaman meselesidir.

Ve yalnızca karşılaştırılabilir olanı karşılaştırın: KDV hariç ile KDV hariç, ve saatin arkasında hangi iş sürelerinin durduğuna bakarak. Daha cömert iş süreleri üzerine binen düşük bir ücret, sonunda daha pahalı faturayı verir.

Ne sıklıkla yeniden hesaplamalı — ve bir zam nasıl karşılanır

Yılda bir kez, kapanan mali yılın rakamları elinize geçtiğinde — sabit tarih budur. Arada ise gerekçeye bağlı olarak yeniden hesaplarsınız: bir ücret artışından veya toplu sözleşmeden sonra, yeni kirada, enerji maliyetleri gözle görülür biçimde değiştiğinde, büyük bir yatırımdan sonra, üretken çalışan giriş ve çıkışlarında. Verimlilik oranını daha sık takip edebilirsiniz; puantaj onu her ay verir.

Sonuçta bir zam çıkıyorsa, düzenli bir akış iyi bir gerekçeden daha çok işe yarar:

  • Bir tarih belirleyin ve önceden duyurun, aracı teslim ederken dile getirmeyin
  • Dışarıya çıkmış teklif ve keşifleri eski ücretle kapatın
  • Sürekli müşterileri ve filoları önce ve bizzat bilgilendirin
  • Yürürlükteki sözleşmelerde fiyat değişikliği için ne kararlaştırıldığını kontrol edin
  • Fiyat panosunu, web sitesini ve şablonları aynı gün değiştirin

Kısa aralıklarla atılan küçük adımlar, yıllarca süren duraklamanın ardından yapılan bir sıçramadan daha kolay anlatılır. Ve kendiniz türettiğiniz bir ücreti görüşmede sakin sakin savunabilirsiniz — neyden oluştuğunu bilirsiniz.

Saatlik işçilik ücreti hakkında sık sorulan sorular

Saatlik işçilik ücreti tam olarak nedir?

Faturalanabilir bir çalışma saatinin fiyatıdır — ustanızın aldığı ücret değil, onun salt maliyeti de değil. İçinde üretken çalışanların personel maliyeti, işletmenin genel giderlerinden düşen pay ve kâr ile risk payı vardır. KDV hariç hesaplanır; KDV ancak faturada eklenir.

Nasıl hesaplanır?

İki adımda. Önce bir yılın personel maliyeti ile genel giderlerini aynı yılın üretken saatlerine bölersiniz — bu, maliyeti karşılayan ücreti verir. Sonra kâr ve risk payını bunun üzerine eklersiniz; sonuç, KDV hariç saatlik işçilik ücretidir. Rakamlarınız alanlara girildiği anda ikisini de yukarıdaki hesaplayıcı yapar.

Verimlilik oranı olarak ne girmeliyim?

En iyisi kendinizinkini: son on iki ayda faturalanan saatler bölü üretken çalışanlarınızın ücreti ödenmiş mesai saatleri. Yalnızca bu rakamlara sahip değilseniz alandaki başlangıç değeriyle çalışın. Yüzde yüze yakın değerler gerçek bir işletmeyi tarif etmez — hesaplanan ücreti düşürürler ve açık ancak yıl sonu sonucunda ortaya çıkar.

Sonucum çevremdeki fiyatların altında. Yanlış mı hesapladım?

Çoğunlukla yanlış değil, eksiktir. Şu sırayla kontrol edin: yılda yalnızca bir kez tahsil edilenler dahil, tüm genel giderler içeride mi? Verimlilik oranı ölçülmüş bir değerde mi? Paydada yalnızca üretken çalışanlar mı var? Bir girişimci ücreti hesaba katıldı mı? Fark bundan sonra da kalıyorsa bu bir fiyat sorusudur — maliyeti karşılayan ücret alt sınırdır, piyasa fiyatı değil.

KDV hariç mi dahil mi — müşteriye hangi rakamı söylemeliyim?

Hesap her zaman KDV hariç yapılır: KDV geçici bir kalemdir ve maliyet ücretinde işi yoktur. Hangi rakamı söyleyeceğiniz karşınızdakine bağlıdır — bireysel müşteriyi sonunda ödeyeceği tutar ilgilendirir, ticari ve filo işinde ise alışılmış ölçü KDV hariç ücrettir. Hesaplayıcı size ikisini de gösterir.

Bir servis saati bana kaça mal oluyor ve saatlik ücretten farkı ne?

Saatin maliyeti, maliyeti karşılayan ücrettir: bir yılın personel ve genel giderleri, aynı yılın üretken saatlerine bölünür. Saatlik ücret ise bunun için aldığınız fiyattır — maliyeti karşılayan ücret artı kâr ve risk payı. Hesaplayıcı ikisini birlikte gösterir; saatin ne kadarının maliyet, ne kadarının kâr olduğunu görürsünüz.

Kaporta, boya, diagnostik ve lastik için ayrı ücret gerekir mi?

Kural olarak evet — bu alanlar kendi çalışma istasyonlarını ve kendi ekipmanlarını bağladığı anda. Bir kaporta çekme sehpası, bir boya kabini ya da üretici diagnostik erişimi bir liftten farklı maliyet çıkarır; sigortalar ve ekspertiz sistemleri de kaporta ile boyayı zaten ayrı sorar. Yol aynı: bu hesaplayıcı, her alan için bir kez — o alanın üretken çalışanları, o alanın saatleri ve ona düşen genel gider payıyla.

İşletme sahibi olarak kendi saatlerimi sayar mıyım?

Yalnızca gerçekten araç başında geçirdiklerinizi, o oranda. Yarım gün tezgâhtaysanız hesaba yarım üretken çalışan girer; diğer yarısı yönetim işidir ve genel giderlere aittir. Kendi işletmeci ücretiniz de hesaba tam olarak bir kez girer: ya genel giderlere ya kâr payına, ikisine birden değil.

Saatlik ücretin standart iş süreleriyle ilişkisi nedir?

Ücret bir saatin fiyatıdır; standart süre ise bir işin ne kadar sürmesine izin verildiğidir. Faturada ikisi birlikte durur: standart süre çarpı ücret. Bu yüzden yalnızca ücretleri karşılaştırmak az şey söyler — daha dar standart sürelerle çalışan, aynı ücrette daha az kazanır. Başka servislerle kıyaslarken iki büyüklüğe birlikte bakın.

Werkstattsystem hakkında daha fazlası

Sonuç bir hesap temelidir, fiyat tavsiyesi değil. Piyasada ne uygulayabileceğiniz konuma, uzmanlaşmaya ve doluluğa bağlıdır — hesap size yalnızca hangi noktadan sonra kazançlı olduğunu söyler.

Devamı, ücretin paraya dönüştüğü yerdedir: faturalama kaydedilen süreyi bu ücretle fatura kalemlerine çevirir, müşteriye nasıl ulaştığına ise e-fatura karar verir. Yazılımın kendisinin ne kadar tuttuğu fiyatlar sayfasında yazıyor.